BOLU HABERLERİ

ENGELLİYİM, YAŞAMA HAKKIMI KULLANIYORUM…!

ENGELLİYİM, YAŞAMA HAKKIMI KULLANIYORUM…!
İsmail Altok
İsmail Altok( [email protected] )
459
15 Ocak 2019 - 22:53

ENGELLİYİM, YAŞAMA HAKKIMI KULLANIYORUM…!                                                  16/01/2019

Yoğun kar yağıyordu. Hava buz gibiydi. İnsanlar işlerine gitmek için zorlanırken, yola çıktım.

Bir gün öncesinden kahvaltıya davet eden Gönül’ün kapsındaydım. Zili çalmadan kapı açıldı. Annesi ve kardeşiyle Gönül karşımdaydı.

Yerimizi alarak kahvaltıya başladık. Durgun bakışları dikkatimi  çekmişti. Sıkılmış olacağını düşünerek fazla üstelemedim donuk halini.

Odasına çekilmemizi önerdi annesi , sessizce.

Kar hiç dinmemişti.

Şuradan buradan, gittiği Özel Eğitim Kurumundan ,öğretmen ve idarecilerinden söz etti.

Düzeyine uygun müzik dinliyorduk.

Yazar Aliye YÜCEL ve kitabı “Engoliji” den söz açıldı. “İlham kaynağım “ diye fısıldadı. Mesela “gök bilimci” olacağım.

“Hayallerime duygu ve düşüncelerimi de katarak doğayı geziyor, kuş misali daldan dala konup nefes almanın tadına varıyorum.” Diyerek dalıp gitti.

Geç olmuştu. Kalkmak için izin istedim. Alnından öptüm . Başarılar diledim, hayallerinin gerçek olması için.

Elime , yazdığı yazıyı tutuşturdu. Aldım ve okumaya başladım.

“Okumayın öğretmenim evde açıp bakarsınız.” Dedi.

Yazısını noktasına virgülüne dokunmadan sizinle paylaşmak istedim;

“Kişisel ve sosyal yaşamımda tek başıma yapılması  gereken becerileri yapamıyorum. Biliyorsunuz engelli durumumun doğuştan olduğunu.

Bedensel engelim ruhsal  yeteneklerime engel oluyor.

Kişisel ve sosyal yaşamımı yardım almadan döndüremiyorum.

Engelim; Zihinsel, fiziksel kabiliyetlerimi , istendik  davranışlarımı yeterince yapamamamdır. Bu durum beni  toplumdan dışlanma duygusuna  kaptırmıyor.

Okuyorum, yazıyorum. Seviyor ve seviliyorum. Yaşamaktan, yaşamdan zevk alıyorum.

Engelli bakışlar umurumda bile değil. Her insanın engelli adayı olduğunun bilincindeyim.

Bu konuda  bilinçsiz insanları ciddiye bile almıyorum.

Bana karşı olumsuz davranış ve düşüncelerden utanıyorum .

Her şeye rağmen , içime kapanma ,mutsuzluk ve özgüven kaybı yaşamıyorum. Aksine sosyal hayatıma daha çok ve sıkı  bağlanıyorum.

İhtiyaçlarımı gidermek için biri ya da birilerine ihtiyacım var. Yardım alarak yaşıyorum psikolojisine  kapılmadım,

Yaşamak, var olmak çok daha güzelken.

Yaşama hakkımı kullanmaktan asla vaz geçmedim, geçmeyeceğim.

Ailem, çevrem, arkadaşlarım  olayın bilincindeydiler.

Öğretmenlerim elimi hiç bırakmadılar.

Beni olduğum gibi kabullendiler. Aşırı  koruyucu olmadılar .

Çünkü; aşırı korumacı davranışlarda, fiziksel ve sosyal ortamlardan uzaklaşmak anlamına geldiğini biliyorlardı.

Kardeşim harika bir arkadaşımdı. Engelli ablası var düşüncesiyle utanmıyor , öfkelenmiyordu  bana.

Birlikte olup masal anlatıyorum ,O’da  bana park ve bahçeleri…

Özel Eğitim Okuluna giderken gelirken çevreden, okulda sınıf arkadaşlarımdan acınma hissi ile yaklaşan olmadı.

Kendi dünyamı yarattım öğretmenim. Çok mutluyum…!

Acıma hissi ile yaklaşan ,azarlayan, küçük gören ve dalga geçenleri görmezden geliyorum.

Ben bedensel engelliyim onlar ise duyguları güzellikten yoksun, engelliler.

Çizgimi bozmuyorum.

Bahçemdeki laleleri, menekşeleri suluyorum. Tavuklarımı yemlerken ,inek sağan nineme bakıyorum.

Yaşamımdaki zorlukları ve sorunları kaldırmak ve en aza indirmek kendi elimde olduğunu söylemiştin ,öğretmenim.

Engelli olduğumu bahçeye baktığımda hatırlarım bir.

Ayaklarım basmıyor ama konuşa biliyorum, hayallerim arşta.”

Gönül’ün  bana okumam için verdiği yazı buydu.

Kendi kendine yeten Gönül işte buydu. Duygularımın içinde kayboldum. Kardan hiçbir şey görünmüyor, araba ve sokak köpeklerinin sesi duyuluyordu.

Müzikten, resimden, kitap okuyup, yazmaktan ayrı düşünemiyordum Gönül’ü…

Düşünüyorum da; Engelli olan biz miyiz?

“Engelleri aşmak, duygu ve düşüncelerde başlar, davranışlarda sona  erer.”

Hoşça Kalın…!

Her insanın engelli adayı olduğunu unutmayalım…!                                                                            

İsmail ALTOK

Eğitimci- Yazar

Bolu Haber